وای از آن یک میلیارد.
وای از آن دکتر اعصاب و روان.
وای از آن ۲۰۰۰تومانی.
وای از نادونی.
وای از کودنی.
ای وای بر من.
وای از تزریقی شدن.
وای از کور شدن.
وای از نهار آن رستوران.
وای از آن عبور خیابان.
وای از آن نور چشمان.
برچسب:
نویسنده: رضا باقری
تو آسمون زندگیم ستاره بوده
اما شبای بی کسی یکی نمونده موندگار.
یکی نمونده از هزار.
برچسب:
نویسنده: رضا باقری